Mongoose
Master of wheel
Dołączył: 05 Wrz 2001
Posty: 2085
Skąd: Gliwice
| Browser: Mozilla/5.0 (Windows; U; Windows NT 5.1; pl-PL; rv:1.7.10) Gecko/20050717 Firefox/1.0.6
Temat postu: |  |
|
| kavoo napisał: |
W przypadku PELNEGO zachmurzenia temperatura swiatla sie nie zmienia, bo kat padania promieni swietlnych staje sie nieistotny - chmury ROZPRASZAJA swiatlo sloneczne (dlatego obiekty oswietlone takim swiatlem nie rzucaja cieni... udalo ci sie kiedys takie osobliwe zjawisko zaobserwowac?), wiec nie ma mowy o zmianie jego temperatury w zaleznosci od kata przechodzenia promieni przez atmosfere.
|
Mondrolek-przesmiewca dalej bedzie ludziom ciemnote wciskal i probowal, patykiem zatrzymac Ziemie wmawiajac, ze to Slonce sie zatacza a moze w ogole podrozujemy na skorupie Wielkiego Zolwia? 
Tymczasem nie od dzisiaj wiadomo, ze rzeczywisty proces kontrakcji swiatla slonecznego z zachmurzeniem (oczywiscie rowniez pelnym - definicaja ponizej), jest zjawiskiem o wiele bardziej zlozonym i skomplikowanym niz to sobie kavoo w swojej teori na chlopski rozum wykoncypowal.
Zacznijmy wiec od definicji zachmurzenia, ktorego dotycza wszystkie nastepne wnioski.
Dwoch takich ustalilo sobie co nastepuje:
| Raymond L. Lee, Jr. and Javier Hernández-Andrés napisał: |
Because "overcast" has slightly different meanings in
different contexts, we start by defining the term. In
our work, an overcast must meet two criteria: (1) no
clear sky can be visible anywhere and (2) cloud cover
must be sufficiently optically thick that any cast
shadows are indistinct.
|
czyli jest mniej wiecej zgodna (albo znow cos przeoczylem w swoim glupawym trybieniu ) z ta:
| kavoo napisał: |
Zeby nie bylo watpliwosci - pochmurny oznacza pelne zachmurzenie, nie jakies qrfa 3 male "baranki", 5 cirrusow i 17 nimbostratusow przelatujacych przez blekitne niebo.
|
Pozniej wyzej wymienieni panowie, oczywiscie poza kavoo, poteoretyzowali sobie, poszukali dostepnej wiedzy na ten temat (spis na koncu) zamodelowali, policzyli, pozniej jeszcze pomierzyli zeby sprawdzic czy model nie jest hybiony - a na koncu opublikowali wnioski, przy czym jednymi z wymienionych na poczatku sa:
| Raymond L. Lee, Jr. and Javier Hernández-Andrés napisał: |
Our measurements of overcast T(lambda) spectra (Figs. 9
and 10) should help dispel any lingering notion that
overcasts are spectrally neutral transmitters of
visible-wavelength daylight. While overcast colors literally
pale in comparison to their spectacular cerulean
counterparts, they have much to teach us about
radiative transfer in clouds. Although the total depth
of liquid water in even the thickest overcast is quite
small, multiple scattering greatly enhances the small
amount of spectrally selective absorption that occurs
each time light interacts with a cloud droplet.28 After
many scatterings, the amount of bluing caused by
thick clouds is quite perceptible, as even a casual
inspection of their bottoms reveals (Fig. 5). Continuum
absorption by water vapor and oxygen adds important
spectral details at longer visible wavelengths
in T spectra (Figs. 9 and 10),26 but does not explain
their overall shape or the resulting overcast colors.
|
Tak wiec chmury nie sa neutralnym srodowiskiem dla promieni w zakresie widma widzialnego, ich rodzaj oraz typ pokrywy (oczywiscie mieszczacych sie w definicji zachmurzenia cytowanej wyzej) ma istotny wplyw na to co w efekcie dociera do nas jako daylight w stanie PELNEGO ZACHMURZENIA. W zaleznosci od tego czy takich mikrozjawisk zalamania i rozszczepienia swiatla na granicach kazdej pojedynczej kropli wody (chmury to nie para!) jest mniej czy wiecej (decyduje m.in. grubosc pokrywy chmur) nastepuja w mniejszych kroplach badz wiekszych - w efekcie w ujeciu makro pod chmurami otrzymuje daylight chlodniejszy badz cieplejszy i to w pewnym wcale nie waskim zakresie.
Oczywiscie jest to tylko wycinek wypocin obu panow (inni tez nad tym pracowali i otrzymali zbiezne wyniki) jesli kogos interesuja szczegoly badanej "wplywologii" to odsylam do APPLIED OPTICS Vol. 44, No. 27 bodajze z roku 2005 znajduja sie tam konkretne wyniki, dla leniwych sa tez obrazki 
A ponizej obiecana na wstepie lista nietrybiacych glupkow i ich radosnej tworczosci, ktore daly podwaliny pod cytowana prace:
| napisał: |
1. B. A. Kimball, S. B. Idso, and J. K. Aase, “A model of thermal
radiation from partly cloudy and overcast skies,” Water Resour.
Res. 18, 931–936 (1982).
2. Harshvardhan, W. Ridgway, V. Ramaswamy, S. M. Freidenreich,
and M. Batey, “Spectral characteristics of solar nearinfrared
absorption in cloudy atmospheres,” J. Geophys. Res.
103, 28793–28799 (1998).
3. C. Erlick, J. E. Frederick, V. K. Saxena, and B. N. Wenny,
“Atmospheric transmission in the ultraviolet and visible: aerosols
in cloudy atmospheres,” J. Geophys. Res. 103, 31541–
31555 (1998).
4. W. E. K. Middleton, “The color of the overcast sky,” J. Opt. Soc.
Am. 44, 793–798 (1954).
5. V. Hisdal, “Spectral distribution of global and diffuse solar
radiation in Ny-Ĺlesund, Spitsbergen,” Polar Res. 5, 1–27
(1987).
6. J. Hernández-Andrés, R. L. Lee, Jr., J. Romero, and J. L.
Nieves, “Color and spectral analysis of daylight in southern
Europe,” J. Opt. Soc. Am. A 18, 1325–1335 (2001).
7. E. M. Feigelson, Radiation in a Cloudy Atmosphere (Reidel,
Dordrecht, 1984), pp. 52–62, 164–169.
8. S. Nann and C. Riordan, “Solar spectral irradiance under clear
and cloudy skies: measurements and a semiempirical model,”
J. Appl. Meteorol. 30, 447–462 (1991).
9. D. A. Siegel, T. K. Westberry, and J. C. Ohlmann, “Cloud color
and ocean radiant heating,” J. Climate 12, 1101–1116 (1999).
10. Spatial Distribution of Daylight—CIE Standard Overcast Sky
and Clear Sky, CIE Standard S 003E-1996 (Commission Internationale
de l’Eclairage, Vienna, 1996), p. 3.
11. G. Wyszecki and W. S. Stiles, Color Science: Concepts and
Methods, Quantitative Data and Formulae, 2nd ed. (Wiley,
New York, 1982), pp. 144–145.
12. Sometimes this spectral assumption is explicit, as in A. J.
Preetham, P. Shirley, and B. Smits, “A practical analytic
model for daylight,” in SIGGRAPH 99 Conference Proceedings,
A. Rockwood, ed. (Association for Computing Machinery, New
York, 1999), pp. 91–100.
13. T. S. Glickman, ed., Glossary of Meteorology, 2nd ed. (American
Meteorological Society, Boston, 2000), p. 550.
16. R. L. Lee, Jr., “Twilight and daytime colors of the clear sky,”
Appl. Opt. 33, 4629–4638, 4959 (1994). Gamut gˆ ranges from
0 for constant chromaticity to 1 for the spectrum locus, and
thus represents the fraction of the CIE diagram that a given
chromaticity curve spans.
17. R. L. Lee, Jr. and J. Hernández-Andrés, “Measuring and modeling
twilight’s purple light,” Appl. Opt. 42, 445–457 (2003).
20. D. B. Judd, D. L. MacAdam, and G. Wyszecki, “Spectral distribution
of typical daylight as a function of correlated color
temperature,” J. Opt. Soc. Am. 54, 1031–1040 (1964).
21. J. Hernández-Andrés, R. L. Lee, Jr., and J. Romero, “Calculating
correlated color temperatures across the entire gamut of
daylight and skylight chromaticities,” Appl. Opt. 38, 5703–
5709 (1999).
25. R. Sekuler and R. Blake, Perception (Knopf, New York, 1985),
pp. 189–192.
26. B. Sierk, S. Solomon, J. S. Daniel, R. W. Portmann, S. I.
Gutman, A. O. Langford, C. S. Eubank, E. G. Dutton, and K. H.
Holub, “Field measurements of water vapor continuum absorption
in the visible and near-infrared,” J. Geophys. Res. 109
(part 8), D08307 (2004).
27. C. F. Bohren and A. B. Fraser, “Green thunderstorms,” Bull.
Am. Meteorol. Soc. 74, 2185–2193 (1993).
28. C. F. Bohren, “Multiple scattering of light and some of its
observable consequences,” Am. J. Phys. 55, 524–533 (1987).
Our Eq. (2) is derived from Bohren’s Eq. (15) for T as a function
of , and we use Bohren’s value of g 0.85 for visiblewavelength
scattering by cloud droplets.
30. C. F. Bohren and A. B. Fraser, “Colors of the sky,” Phys. Teach.
23, 267–272 (1985).
|
To ja juz dziekuje za uwage, bo jak to kiedys pewien mondrolek-przesmiewca tutaj pisal: "Never argue (...)"
Ale pewnikiem sam tego nie wymyslil |
|
jeszcze Maxyma brakuje w tej dyskusji i byłoby kino wszechczasów 
